Hoi Bossje,

Wandeling Kesselse Heide,wat hebben we toch weer genoten hé. Vooreerst wil ik die Patrick bedanken,want,die was al heel vroeg naar Scherpenheuvel gereden om een “resel”kaarsjes te branden voor goed weder! Hij heeft dat goed gedaan,want het weder was top. Niet te warm, niet te koud, GEEN regen, echt wandelweer.

Het was een wandeling in een mooie omgeving. Gestart in Nijlen in de Napoleonhoeve (nu dacht ik echt, al wat met Napoleon te maken heeft dat in Waterloo te doen is,  ni dus), en zo door de Kesselse Heide. Voorbij het fort van Kessel, omringd door water, prachtig. Er is deze keer niemand ingesprongen, ook jij niet hé Boss.

Bossje, heb jij die “hoop” schapen gezien achter de draad? Hadden die effe chance dat ze achter de draad waren, want ik heb horen zeggen dat die allemaal normaal los lopen. Dan hadden we pas ons best kunnen doen zeker? Enfin,omdat die beestekes moesten geschoren worden, waren ze allemaal bijeen gedreven. Wij kunnen tenminste privé naar de kapper. Maar ja,we zijn dan ook luxe schnauzers!

Boss,ik vond je wel een beetje stillekes. Jij was natuurlijk alleen als Ries, je vriendinnen waren er niet he. Maar ja, je wou ook perse een ries zijn, ik, ik heb altijd meer keus bij dwergen. En wat voor keus!! Dwergjes genoeg.

Mijne “testeron” is serieus onder druk geweest zenne. Die Inimini.....Haar gepiep maakte me dol, heeft die longen. Ik heb dan ook maar mijn volume knop en mijn dolby open gezet. Ach ja, ik moest er toch mee communiceren!!!

Psssst, wist jij dat er onder de zwarte middenslagen een homo is?? Awel, ik heb het ondervonden. Bij de stop was ik aan het genieten van al dat lekkers, en ineens wou die mij knippen. Heb me effe omgedraaid, een duidelijke GRRRRRRRRRRRRR gegeven, en hij heeft het gesnapt dat ik er niet met gediend was. En weet je ook wie?? Haico van Hilde. Had je niet gedacht hé. Enfin, het is wel ne schone jongen, maar toch... Mocht het nu Jito geweest zijn dan zou ik nog zeggen, dat is meer mijn maat he en nog een jong veuleke.

Onze baasjes hebben ook weer goed kunnen “tetteren” over van alles en nog wat, en genoten van de snoepjes en drankjes. Die Pieter van Ingeborg en Patrick vind ik een tof bazeke. Die kwam altijd met die lekkere doos extra rond,das pas nen toffe.

Enfin,het was weeral goed. Vanaf nu zijn alle schnauzers aan verlof toe. Dus de eerste ontmoeting is op 12 september in Kutte....of zoiets.

De naam alleen al, daar gaan we zeker naartoe he Bossje EN met BBQ!

Hopelijk valt er iets van ‘t vuur ginder in Kutte....

Allé Bossje, dat was het, een goei verlof zenne.

Je vriendje

Hippoliet Van Den Beukenboom

Zwarte wandeling op de Kesselse heide

Zaterdag 19 juni 2010

Exact 40,86 deelnemers. Nu Louis zo’n 14% vermagerd is, kan je hem bezwaarlijk nog voor de volle eenheid meerekenen.

Gemiddeld méér dan een halve hond per deelnemer… waarvan 50% zwart! Gaande van zwarte dwergen, middenslag en een ries via een terriër, twee baardloze riesenschnauzers-met-pluimstaart die ook wel eens retrievers worden genoemd, tot ons aller Babs die rechtstreeks van New Foundland naar de Napoleonhoeve was gekomen.

Van schnorkels en andere viervoeters weet ja na het eerste jaar vrijwel definitief hoe groot (en lief) ze worden. Ik schrok mij een hoedje toen ik Pieter zag. Ik zou wel eens willen weten welk merk van brokken Ingeborg en Patrick hem geven? Dat blond ventje blijft maar groeien! Straks wordt hij nog groter dan ik.

Voor het eerst aan de start:

HH – Hilde & Haico, de zwarte middenslag;

Annelies, Tim en Boolz, een zwarte dwerg

1 nief patatje, goed verzekerd met vier begeleiders

Een rooster dat bedoeld is om wolven buiten te houden, vergt van de begeleider enige inspiratie of spierkracht, maar ééns je binnen bent, is de Kesselse heide zèlf een heerlijke omgeving om te wandelen. Onder geen enkel voorwendsel mogen honden los, want de heide wordt ecologisch onderhouden door een kudde schapen. Net nu zaten de schapen keurig achter een omheining te wachten tot de kapper zou langskomen.

Ongewone wandeling, want geen “vuile hondenmanieren”. (Nochtans was Liliane van de partij. Weliswaar met Tess aan de lijn.). In de achterste gelederen werd dan weer druk gepronostikeerd. Het antwoord op de hamvraag wat de kruising van Bart met Elio kan/zal/zou opleveren, is het nog even wachten…

Toffe wandeling, met Jean-Luc als volleerde barometer. Telkens hij zijn jas aantrok prikte de zon door; telkens hij zijn jas uittrok begon het zowaar te druppelen, maar “al bij al” heerlijk wandelweer.

Originele stopplaats. Ik zag de krantenkoppen al “Trein overvallen door een horde schnauzers met hun vrienden”. De Daltons achterna, en ik in de rol van Rataplan…

Bij gebrek aan opwinding in de vrolijke bende had ik gauw door dat wij hier met zijn allen de trein zouden nemen. Ook dat was bijna raak, en dus helemaal mis.

Dat Pieterke lijkt heel erg op hygiëne gesteld. Je kon je tong niet door een drinkbak draaien, of hij kwam aandraven met “proper” water.  En met koekskes, wafels en france-in-pannekes. Keurig, net en genoeg. Met dank aan Ingeborg, Patrick, Pieterman, Ewa, Bolek en hun grote schare assistenten.

Straks begint de ronde, maar wij speelden nog even Parijs-Roubaix, met een toerke rond de vijver met het “Fort de Kessel” als inzet tot de eindsprint. Als het ooit zo ver komt, moeten ze die Maya toch wel op doping controleren. Die loopt verdorie als een windhond! Wedden dat noch Francine noch Louis haar kunnen inhalen? Als die andere Italianen in Zuid-Afrika even hard rennen, worden zij ongetwijfeld opnieuw wereldkampioen.

Ga er nu ook niet van uit dat in Kessel iedereen gelukkig en tevreden is. Hoed u voor een “lulleke” dikke bullebak van een vent die achter het stuur van zijn aftandse groene Datsun zit te vloeken als je met een groepje wandelaars de straat over moet.

Bijzondere rush naar de aankomst tenslotte. Bleken een paar durvers een sluipweg te hebben gevonden over het tuinpad van een onbewoond en verlaten huis… waar eerst beweging kwam in een gordijn, en even later zowaar de voordeur openging.

Gelukkig vonden wij even verder springveren en een gat in een haag. Gewoontegetrouw de “après-wandeling” als afsluiter. Hoegaarden rosé en Hoegaarden citroen ontdekt. En tot de bevinding gekomen dat wij een week te laat waren voor het optreden van de Animo’s in de Napoleonshoeve.

Toffe tent overigens. Bracht Annie van haar bezoek aan het damestoilet toch een formidastische kalender mee met prachtige hondenfoto’s. Zowaar een erg mooie peper-en-zout middenslag met een madam die volgens mijn baasje best eens mag komen aanbellen als ’t bazinneke niet thuis is…

Bossje